Veel PR’s bij de competitiefinale U14-junioren in Hoorn

Eén van de leukste overblijfselen van corona, is de vier landelijke competitiefinales bij de U14 en U16 junioren. Waar je voor 2020 bij de beste 12 ploegen landelijk moest eindigen, volstaat het nu om bij de beste 48 ploegen te eindigen. Voor wie denkt dat dit makkelijk is – denk opnieuw – de verschillen tussen clubs zijn klein en je moet akelig consistent presteren over drie voorrondes. Haal je als team op één onderdeel geen punten, dan haal je geen finale.

De U14 junioren van Haarlem Atletiek kun je wel op een opdracht sturen, want zowel de meiden als de jongens kwamen in de landelijke D-finale. Dit is logistiek handig, want dan ga je naar dezelfde atletiekbaan. Ook de toegewezen locatie was ons goedgezind, want we mochten naar Hoorn. Er waren teams uit Groningen en Maastricht die al onderweg waren toen wij nog lagen te slapen. De sfeer zat er dan ook lekker in toen we zeiden: “je bent er zelf gaan wonen hè”.

We maken als club de laatste tijd steeds meer vrienden buiten Haarlem.

Het leuke van een competitiefinale, is dat het allemaal officieel is opgezet met een vlaggenparade en officials die hun rol bijzonder serieus nemen. Dat geeft de dag wat extra’s, zeker als de starter vrij gericht op atleten schiet bij de middenafstand en onze huisfotograaf een geel hesje krijgt.

De dingen die minder relevant zijn:

De oom van Joris mist twee vingers omdat hij ze in het stopcontact heeft gestopt.
Bij Overdie Metals in Alkmaar zoeken ze nog ‘aanpakkers’.
De schoorsteen van Forbo uit Krommenie heeft nog steeds drie gekleurde ringen.
Max heeft 40 liter getankt voor €95,- en is op zoek naar de penningmeester.

De dingen die wel relevant zijn:

De estafette bij de jongens ging officieel niet goed. Inclusief teruglopen, stokje pakken, doorlopen, protest en overlopen.
De estafette bij de jongens ging dus supergoed: tweede tijd overall.
De estafette bij de meiden gaat het hele jaar al goed. In Hoorn ook.
Tygo zette de toon met een prachtig PR bij speer.
Meis kan dus prima discuswerpen en kogelstoten en gaat echt heel hard lachen als je om wat agressie vraagt.
Stig heeft van Dick (eind)Bais als een gek horden leren lopen en verbrijzelde zijn PR.
Lisa ook maar die maakte toch de meeste indruk met een fenomenale 1000m in 3:13,09.
Tijn viel bij de start van de 80m maar evenaarde wel zijn PR.
Bodi evenaarde op de 80m het PR van Luck dus kan iemand die twee jongens naast elkaar zetten op de 80m bij de clubkampioenschappen?
Victor deed ook goede zaken op de 80m en op de eerste 200m van de 600m.
Rune werd last minute toegevoegd aan de estafette en is dus één van de weinige atleten die alle spelregels kent waardoor we zonder puntenaftrek konden overlopen.
Dex had alles in 3-pas gelopen als hij niet was geschrokken van de herrie van omvallende hordes naast hem.
Mara sprong 10cm (!) hoger dan haar PR bij hoog en liep 2 seconden van haar PR op de 1000m
Jinthe heeft haar PR’s inmiddels zo scherp staan, dat het niet elke week feest is maar liep wel een super solide hordenrace.
Livia zoekt ergens nog 0,03 seconden op haar 60m om dit jaar nog onder de 9 seconden te duiken.
Guusje heeft de stijgende lijn bij ver weer te pakken. Letterlijk en figuurlijk.
Sarah was voor aanvang flink zenuwachtig voor de horden maar maakte dit met een geweldige 4-pas waar. Echt uit het boekje en perfect tweebenig!
Mia blijft onze meest veelzijdige atleet met een 1000m en discus maar ook estafette tijdens de voorrondes en speer.

En dan vragen we tot slot nog even wat extra aandacht voor:

Luck die door een virus niet mee kon doen maar wel de hele dag aanwezig was om zijn team aan te moedigen, nog wat laatste tips te geven en mee te lopen in de vlaggenparade. Fijn dat je erbij was Luck, met zo’n mindset ligt er nog een lange en ongekend mooie toekomst voor je!
Elin die de hele dag aanwezig is geweest om aan het einde van de dag in seriewinst haar PR op de 60m te verpulveren. Dat is grote klasse en dat succes was en is je meer dan gegund.

Aan het einde van de dag, bleek dat de jongens stabiel in de middenmoot waren geëindigd en dat de meiden 1 punt tekortkwamen voor een derde plaats. Dat is natuurlijk ontzettend zuur, daarover kunnen we eerlijk zijn. Tegelijkertijd is dit ook onderdeel van de sport en zal er altijd iemand die plek moeten dragen. Dit keer waren wij dat. Het is even balen maar het maakt onze atleten sterker en hongerig naar meer, dus het levert altijd wat op.