Geweldige prestaties tijdens Nationale D-Spelen

Op zondag 6 september 2026 waren de 58^e nationale D spelen. Dit is een landelijke wedstrijd die in alles lijkt op een Nederlands Kampioenschap, alleen mag je het niet zo noemen, omdat het door een club worden georganiseerd en niet door de Atletiek Unie.

Daar gaan we verder niks over zeggen, want de wedstrijdverslagen worden vrij nauwkeurig buiten Haarlem gelezen en dan wil het wel eens gebeuren, dat opmerkingen over wiebelende WC-huisjes, speakers rondom de baan en afzettingen niet goed worden begrepen. En om eerlijk te zijn, zou een zin over de lange rij bij de kantine ook afbreuk doen aan de lekkere broodjes, de kassa van mevrouw Kruller en de sensationeel goed verstopte prijsuitreikingen linksachter op de baan.

Dit jaar kwamen we met 11 atleten vanuit Haarlem. Geen vlaggen, want als gezegd worden de wedstrijdverslagen zo goed gelezen, dat we gedurende 18 maanden incognito zullen opereren rondom wedstrijden.

Dit is wat je moet weten over onze atleten:

Lisa presteert al jarenlang op een constant hoog niveau. Toch had ze bij ver altijd het idee: ik kan nog veel verder. Hoe gaaf is het dan als je in de 6^de en laatste poging 30 cm verder springt en met 3 centimeter het goud pakt. Sensationeel goed en een waanzinnige beloning voor al dat harde werk!
Bodi had zich ingeschreven voor de 300m. Dit is een soort voorloper van de 400m en op deze leeftijd even oneindig. Toch heeft Bodi deze oneindige sprint al goed onder de knie en haalde hij bijna de finale. Op de 80m merkte hij wat zo’n 300m met je doet. Alhoewel hij het zelf allemaal “mwah” vond, kan hij echt tevreden zijn en gaat hij nog bizar goede tijden lopen op deze moeilijke sprintafstanden.
Luck had dan weer het geluk dat hij met de 80m mocht beginnen. Met een goede start sloopte hij 35 tienden van zijn PR en ging hij door naar de finale. Die finale was tijdens ver, maar wie Luck een beetje kent, weet dat hij dan al een topklassering heeft gesprongen in poging 1. Classic. Die jongen komt er wel, mits hij iedere maand grotere spikes krijgt.
Meis begon al vroeg met discus en heeft een opvallend goede worp die ook andere trainers niet ontgaat langs de baan. In de laatste poging – uit draai – introduceerde ze zelf een nieuwe draaivariant, die helaas ongeldig was. Bij kogel deed ze wel de ‘aanglij’ uit het boekje maar konden we geen PR noteren. Dat komt volgende keer, aldus Meis.
Kotaro was voor de 300m naar het Olympisch stadion van Phanos gegaan maar het was bij AAC, ook al werd het door Phanos georganiseerd. Dit werd dus de meest legitieme DNS ooit. Overigens heeft Kotaro dit rechtgezet tijdens de 1000m met een zesde plaats in 3:09,50. Probeer deze tijd zelf een keer op de 1000m, zou ik zeggen.
Victor liep ook een 1000m (in dezelfde race als Kotaro) en snoepte 1 seconde van zijn PR af naar een fraaie 3:21,32. En topte dit daarna nog af met een goede 80m. Alhoewel 3:21 een serieus mooie tijd is als U13-atleet, zit er nog veel ruimte bij Victor. Dit merk je aan alles. Een kwestie van tijd en ontzettend tof om te zien.
Livia behoort tot dezelfde categorie. Veel onderdelen zijn nog wat onwennig, want nieuw, maar met 9,11 op de 60m weet je gewoon dat we een sprinter voor de toekomst in huis hebben. Het zou me niet verbazen als zij dit jaar nog onder de magische 9 seconden duikt.
Guusje is als eerstejaars D al een vaste waarde in de competitieploeg die de finale haalde. Zij is van een constant hoog niveau en blijft daar dus heel nuchter onder. Bij zowel ver als 60m zie je gewoon dat dit goed zit. De D spelen is toch ook een soort vroegrijp spelen, waarbij krachtpatsers in dubieuze techniek nu misschien een medaille halen maar zelfden in een senioren competitieploeg staan opgesteld. En daar gaan we Guusje dus wel zien. Let maar op.
Bij Tijn zitten zijn armen en benen soms los maar dat is puur visueel bedrog, want die jongen kan dus supergoed kogelstoten. Helaas kwam hij net iets tekort voor 3 extra finalepogingen maar volgend jaar is dat zeker mogelijk. Hetzelfde geldt voor speer. Gewoon veel sneeuwballen gooien deze winter. Bij voorkeur over je hoofd.
Auke is een dappere strijder, alhoewel hij meestal in voetbalshirts van andere clubs rondloopt. Dit gaat dus over het besef dat de eerdergenoemde 300m oneindig is. Dit moment kwam precies ter hoogte van de steeplebak en er zijn zat mensen die je de hand kunnen schudden. Daarnaast is Auke dus een goede speerwerper. Het is nog wat wisselend soms maar je ziet gewoon dat 20m (en veel verder) de standaard gaat worden.
Last but not least: Rune. Deze jongen moest tot 18:10 uur wachten voor de 1000m steeple en haalde dus tussendoor nog een PR bij discus. Dat werpen heeft hij vanwege een blessure een beetje erbij gedaan, maar bewees daarmee wel de competitieploeg een grote dienst met het bereiken van de finale. Het goede nieuws: Rune heeft geen last meer, maakte er een harde race van en haalde een prachtige 3^de plaats in een nieuw PR. Als je zoveel geduld hebt moeten hebben, het door hem geliefde cross-seizoen hebt moeten laten schieten, dan is dit een meer dan terechte beloning en zit er een goud randje om die bronzen plak.

Voor alle uitslagen kun je naar: https://www.atletiek.nu/wedstrijd/uitslagen/44208/ en niet onbelangrijk, voor alle foto’s kun je hierheen: https://www.icloud.com/sharedalbum/#D1gv3sj_IWlcOU_h8RwAXkZ_SIwCAEQARogmdX6ZrreOIzzWZU3XrQGxPWhPhnulwwCex7oqv5kvBE. De foto’s zijn van huisfotograaf Frank, waarvoor weer veel dank. En aangezien deze wedstrijdverslagen toch goed worden gelezen: zullen we deze foto’s eens afdrukken en in de kantine hangen?