Ilse Oosterbroek wint zilveren medaille op NK U16 indoor

Zondag mochten de U15 en U16 atleten aantreden in Apeldoorn voor hun NK. Lees vooral het wedstrijdverslag van de zaterdag U14 van de onovertroffen Daniel. Ook op zondag regende het PB’s. Dat zijn Personal Bests zoals dat in goed Nederlands heet. Onze HA vlag hing trots in de indoorhal, een klein beetje scheef zodat Isis zich ook thuis zou voelen. De DJ was in topvorm, en flirtte zelfs even met een 8,5 (dan hadden er dansbewegingen gemaakt moeten worden door de toeschouwers) maar kreeg uiteindelijk de hoogste score van het jaar met een 8.
De dag werd begonnen met het verspringen van Isa. Ik heb beloofd daarover niet teveel te schrijven. Laat ik het er op houden dat Kreijkampjes niet zo goed zijn in de ochtend.

Alexander was als enige jongen vanuit Haarlem afgereisd maar hij had daar verder weinig van. De bloedhete en overdrukke warming up hal deed hem niks, op tijd zijn voor de call-room was een eitje, met een grote glimlach liep hij tussen de big boys alsof hij al jarenlang aan kampioenschappen deelneemt. Eerst liep hij een persoonlijk record op de 60m Horden (10.85) waarmee hij zich kwalificeerde voor de halve finale. Daarna besloot hij zijn 300m race te winnen in een nieuw persoonlijk record (46.85).

Mia begreep dat het idee was dat er persoonlijke records gelopen diende te worden en liep een nieuw record van 11.34 in de 60m horde series, om daarna het patroon van Alexander te herhalen en dat ook nog eens te doen op de 300m. (49.90) Aangezien deze afstand nog nooit gelopen was betekende het meteen een nieuw HA record.

Ella Laroussi stootte de kogel tussendoor nog even naar 8.36m. Helaas bleek dat niet genoeg voor de finale.

Een paar atletes waren gedoemd om in de catacomben van het Omnisport centrum hun kwalificatie voor het verspringen te ondergaan. Best een uitdaging, vanwege de 45 graden die het er was, de net niet tartanbaan en het feit dat het plafond zo’n beetje op de hoogte hangt dat Ilse lang is. Zij loste dat op door in de eerste sprong maar meteen een grote Q neer te zetten. (een grote Q is het springen van een afstand waarbij je automatisch gekwalificeerd bent voor de finale, de Q komt van het oeroude Nederlandse woord Kwalificeren)

Daarna was het woord aan de snelheidsduivels.
Isa was ondertussen wakker geworden en snelde naar een nieuw PB van 8.604 (dat wordt dus vertaald naar 8.61) waarmee ze zich kwalificeerde voor de halve finale. Isis volgde dat voorbeeld en liep voor het eerst onder de 9 seconde met een prachtige 8.89.
Zoals je kunt lezen werden de prestaties gedurende de dag steeds beter. Het beste werd tot het laatste bewaard.

Eerst was daar het debuut van Isis en Mia op de 800m. Nog nooit liepen ze deze afstand en het leek ze een goed idee om dit voor het eerst te doen op het NK. Nu moeten jullie weten dat zij een twee-eenheid vormen die als rolverdeling heeft dat Mia te snel start en dat Isis dan op het laatste moment een eindsprint inzet en dan net van Mia wint. Nu ze niet in dezelfde serie zaten was het tijd voor een nieuwe tactiek. Eerst kreeg Isis de opdracht om sneller te starten wat resulteerde dat ze een rondje voor het einde op kop liep, geschrokken trapte ze op de rem, (of had ze zich verteld in de rondjes?) om nog geen 50m verder te beseffen dat indoor rondjes niet zo lang zijn. Onmiddellijk begon ze een nieuwe eindsprint. Ze werd tweede in haar serie met een ontzettend mooie 2.38.26. De serie daarna kreeg Mia de opdracht om rustiger te starten en sneller te finishen, geen makkelijke opdracht, zeker gezien het wedstrijdverloop in haar race. Ze voldeed echter perfect aan de missie en slaagde daar volledig in, en in de laatste ronde knalde ze langs iedereen om te finishen in een krachtige 2.38.21 (0.05 sneller dan Isis) Even zaten ze samen op de medaille naaldhakken te dromen van een medaille op het NK. De laatste serie bleek het snelst, maar naar huis met een 10de en 11de plek is toch prachtig.

Toch kon het nog beter. Tegelijkertijd met de 800m series kwam er wat meer tempo in de hoogspringfinale waar Ilse (nu in de echte zaal ze niet meer hoefde te vrezen voor het raken van het plafond) tot een prachtig nieuw persoonlijk record sprong van 1.50m wat ook nog eens een schitterende 6de plaats opleverde.

Maar ook deze prestatie bleek nog te overtreffen zijn!

De vrouwenfinale verspringen was er één van hoog niveau. Alle 8 deelneemster hadden de ambitie om met een medaille naar huis te gaan. Voor Ilse Oosterbeek (de speaker moest haar nog leren kennen) het moment om nu door het plafond heen te springen. Met een gewelde 5.39m uithaal (dik PB en clubrecord) pakte ze de leiding in de wedstrijd. Hier hadden de meeste niet van terug. Alleen Nghitti Looije (dochter van polsstokspringer Laurens) pakte de handschoen op en sprong uiteindelijk twee keer 5.41m om de titel op te eisen. Met een laatste poging van 5.33m liet Ilse zien de terechte zilveren medaille winnares.

Zo werd het een succesvolle dag waarin Haarlem Atletiek zich heeft laten zien.

Stephan

 

De uitslagen staan op: https://www.atletiek.nu/wedstrijd/vereniging/41977/36417/