Verslag Beeckestijn cross – zondag 18 januari 2026
Woensdagmiddag 14 januari. Bauke (9) zit in de kantine te wachten tot zijn pupillentraining begint. Op het prikbord hangt een poster van de Beeckestijn Cross. “Mama, mag ik meedoen aan de Beeckestijn Cross?” Ik kijk naar de poster en zie dat de wedstrijd al over vier dagen is. “Je weet dat je zaterdag ook crosscompetitie in Bussum hebt?” is mijn eerste reactie.
Dat blijkt – uiteraard – geen overtuigend argument om thuis te blijven. Dus stappen Bauke, zijn broertje Lieuwe (7) en ik zondagochtend in de auto richting Velsen-Zuid. Op het programma staat ook een korte cross van 6,4 kilometer, dus trek ik zelf ook sportkleding en trailschoenen aan.
We zijn er vroeg, want door deze spontane actie moeten we nog na-inschrijven. Achteraf blijkt dat niet eens nodig: dankzij de goede organisatie van collega-vereniging Suomi hebben we binnen no-time een startnummer. Langzaam maar zeker stroomt de kantine van VV IJmuiden vol. Het ene rode Haarlem Atletiek-shirt na het andere verschijnt om een startnummer op te halen.
Een klein halfuur voor de start lopen we richting het startgebied. De zon laat zich steeds meer zien boven landgoed Beeckestijn; het belooft prachtig loopweer te worden. Ik spoor mijn eigen kinderen aan om te beginnen met de warming-up. Sprintend rennen ze heen en weer. Ook de pupillen van Haarlem Atletiek verzamelen zich bij de start en finish. Aangezien ik op maandagavond veel van hen training geef, wordt er redelijk geluisterd. Het inlopen mondt al snel uit in een tikspel en ondertussen wordt er flink gestoeid. Warm zijn ze in ieder geval.
Als het startschot klinkt, doe ik mijn best om zoveel mogelijk pupillen bij naam aan te moedigen. Ze zijn echter veel te snel en al voorbij voordat ik iedereen heb kunnen herkennen. Zodra alle pupillen gestart zijn, loop ik door naar de laatste bocht om de atleten daar nog een laatste aanmoediging mee te geven. De koppies staan op het laatste stuk iets minder vrolijk, maar bij de finish zorgt de medaille weer voor een stralende lach.
Met een stapel Donald Ducks, mandarijnen en Liga-koeken breng ik Bauke en Lieuwe naar de kantine, om daarna weer terug te lopen richting de start. Ook bij de lange en korte cross staan veel bekende Haarlem Atletiek-atleten aan de start. De twee rondjes over het prachtige landgoed vliegen voorbij. Bij de finish krijg ik luid support van Bauke en Lieuwe, waardoor ik er nog een laatste sprintje uit kan persen.
Moe en voldaan lopen we daarna terug naar de auto.
Gefeliciteerd met jullie prestaties! Hopelijk hebben jullie net zo genoten van deze cross als wij.
Maaike Tjepkema