Op meerkampvakantie in Venray

Vergeet Amstelveen, vergeet Lisse, Venray is de nieuwe plek voor serieuze meerkampprestaties. Oké, je moet er even een stuk voor rijden, en je moet een zin herhalen als ze “wablief” zeggen, maar dit doet niks af aan de ongekend goede wedstrijdorganisatie en de sfeer aan Sportlaan 1 in Venray. Op 30 en 31 augustus 2025 waren Max en Koen namens Haarlem Atletiek present voor editie 2025 van de Nazomermeerkamp. En dit is wat je hierover moet weten.

In Venray zijn de huizenprijzen nog normaal, zo wist Max te vertellen. Deze jongen is niet alleen een begenadigd meerkamptalent maar je kunt hem dus ook bellen voor de actuele huizenprijzen en als je een lijk wilt dumpen. Dit laatste is geen grap. Als je 3 dagen in een Oost-Duitse woonwagen zit, op een ontmantelde boerderij, en je moet nog een half uur rijden naar de baan, dan leer je elkaar goed kennen.

Volgens de verhuurder van de woonwagen was de waakhond van het erf een (quote) “kutbeest” dus we zijn voornamelijk binnengebleven. Overigens werd die waakhond wel weer gecompenseerd door een hond die andere dieren kon imiteren en apfelstrudel met vanille-ijs. Ook dit is geen grap, er zijn drie getuigen.

Maar goed, er was dus een meerkamp.

Max en Koen zijn eigenlijk twee uiterste van elkaar. Dit zit niet alleen in het aantal woorden per minuut maar meer in de troeven die deze U18-mannen kunnen spelen in een meerkamp. Waar Max de sprint-, kogel- en sprongkaarten in zijn handen heeft, heeft Koen de 400m- speer- en 1500m kaart in zijn handen. Dit is ook wat de meerkamp mooi maakt; iedereen heeft zo zijn onderdelen en na 10 onderdelen wordt de balans opgemaakt.

Op dag één werden we netjes ontvangen (waar maak je dat nog mee?) en begonnen alle categorieën aan hun meerkamp. Max excelleerde bij ver, kogel en hoog. Dag één is echt zijn ding, alhoewel de 400m net even 82 meter te lang bleek te zijn. Dit is overigens precies het punt waar Koen weer dacht, waar blijft de rest? Startend vanuit baan 6 liep hij een mokersterke race, zoals hij ook dit seizoen in veel competitiewedstrijden heeft laten zien. Typerend voor Koen is wel, dat hij op de 400m uit blok een snellere eerste 100m loopt, dan zijn 100m sprint aan het begin van de dag. Inmiddels kan hij daar om lachen.

Aangezien ze in Venray de tijd nemen, bijvoorbeeld door het Limburgs volkslied te laten spelen door orkest ‘De betere helft’, werd er na dag één met de entourage van Joris (Phanos) nog een pizza gegeten bij Chico’s in het centrum. Mocht u daar een keer zijn, let dan goed op nummer 13, 15 en 24. Wij wisten niet dat dit op een pizza kon.

Dag twee bracht wat regen. Altijd lastig met horden. Gelukkig bleef – op een paar masters na – iedereen heel en kwamen de mannen echt op dreef tijdens discus, polsstok en speer. Max verpulverde zijn record met pols en ook Koen liet puike sprongen zien. Het is niet de vraag of de mannen van Bart 3m gaan springen maar wanneer. Complimenten voor de organisatie voor het aanleggen van een tweede polsstokbak, waardoor er in twee groepen gesprongen kon worden. Hoe verzin je het? Nou, in Venray dus.

Emoties wisselen elkaar snel af bij een 10-kamp. Waar Koen toetrad tot de 40m-club met speer, was de lies van Max er wel klaar mee na 9 onderdelen. Omdat er niks meer op het spel stond en Max over drie weken voor zijn triple crown gaat tijdens de clubkampioenschappen, was de 1500m na 3 meter klaar. Het is part of the game, balen maar niks meer dan dat. Max kan terugkijken op een geweldige meerkamp en ik kan u verzekeren, Max is nog niet klaar.

Koen speelde zijn troef aan het einde met een harde 1500m. Alleen Joris kon volgen en ‘kop over kop’ liepen zij het hele veld stuk. Uiteindelijk had Koen nog net iets meer in de tank en zo kon het gebeuren dat zowel Max (kogel) als Koen een onderdeel won. Het werd dus een gezellig terugreis met McDonalds op schoot, een playlist op de speaker en eindeloos veel geouwehoer over de sport der sporten. Het was een onvergetelijke meerkampvakantie.